
Nga Alban Blushi
Zgjedhja e sloganit është një nga pikat më problematike të fushatës, kjo për faktin se ai nuk është thjesht një përbërje fjalish, por se ai duhet të ndërthurë në mënyrë perfekte shumë elementë. Nga njëra anë, slogani duhet të përfshijë filozofinë politike të forcës përkatëse, idenë e saj kyçe dhe nga ana tjetër të bëjë të mundur, që nëpërmjet thelbit dhe formës të arrijë të penetrojë tek publiku, pra të bëjë të mundur lëvizjen e masave. Thelbi është po aq i rëndësishëm, sa edhe forma. Formula duhet të jetë konçize, goditëse, duhet të memorizohet lehtë dhe të ngjallë polemika. Duhet të përmbajë ritëm dhe të rimojë. Duhet edhe që të llogaritet që të komunikohet lehtësisht, nëpërmjet platformave publike.
RĂ«ndĂ«sia e sloganit si koncept Ă«shtĂ« shumĂ« e vjetĂ«r, thuhet se shkon thellĂ« nĂ« gjuhĂ«n e vjetĂ«r skoceze ku âsluagh-ghairmâ ishte thirrja e luftĂ«s sĂ« njĂ« klani. MegjithĂ«se publikisht Ă«shtĂ« njohur si ekskluzivitet komercial, shekulli i 19-tĂ« e bĂ«ri tĂ« shndĂ«rrohej nĂ« njĂ« devizĂ« tĂ« famshme politike elektorale. Vitet â30 shĂ«nuan njĂ« pĂ«rdorim tĂ« pastĂ«r politik, ku sistemi nacional-socialist, filloi tĂ« pĂ«rqasej ndaj teknikave tĂ« publicitetit, me synimin e vetĂ«m, propagandĂ«n ndaj masave.
Dy formula, nga dy kampe kryesorĂ« tĂ« skenĂ«s politike. Kampi blu me sloganin âNe jemi ndryshimi! PĂ«rpara!â dhe kampi rozĂ« me âRilindje! Viti 2013, viti i ndryshimitâ
Slogani i kampit blu âNe jemi ndryshimi! PĂ«rpara!â, Ă«shtĂ« njĂ« slogan qĂ« kategorizohet pĂ«r nga zgjedhja e fjalĂ«ve, nĂ« njĂ« model slogani imponues, nĂ« konfirmim absolut. Pra e thĂ«nĂ« ndryshe, kampi blu, nĂ«pĂ«rmjet leximit tĂ« kĂ«tij slogani tĂ« jep tĂ« kuptosh, se kjo gjĂ« nuk duhet tĂ« vihet nĂ« diskutim, sepse oferta mĂ« e mirĂ« janĂ« vetĂ«m ato, duke shkuar edhe mĂ« tej dhe duke i sugjeruar tĂ« tjerĂ«ve tĂ« shkojnĂ« nĂ« rrugĂ«n, qĂ« ato kanĂ« zgjedhur, pra ââPĂ«rpara!ââ. MirĂ«po, slogani komunikon me publikun nĂ« forma tĂ« ndryshme, ai aktivizon domethĂ«nie tĂ« shprehura dhe tĂ« pashprehura, qĂ« janĂ« ndĂ«rtuar mbi dijen e pĂ«rbashkĂ«t, mbi eksperiencĂ«n dhe besimet e pĂ«rbashkĂ«ta.
NjĂ« qeverisje 8-vjeçare, e cila Ă«shtĂ« karakterizuar nga probleme, qĂ« kanĂ« tronditur vendin si nga ana politike po ashtu dhe nga ana juridike, Ă«shtĂ« larg zgjedhjes sĂ« duhur me kĂ«tĂ« slogan. Kjo, sepse, slogani duhet tĂ« pĂ«rfaqĂ«sojĂ« idenĂ« filozofike tĂ« brendshme tĂ« forcĂ«s politike, qĂ« do tĂ« thotĂ« se zgjedhja e njĂ« togfjalĂ«shi âNe jemi ndryshimiâ nĂ« formĂ« konfirmimi imponues, krijon analogji me ândryshimetâ e hidhura tĂ« para âliveâ vit pas viti, gjatĂ« qeverisjes sĂ« gjatĂ«. Pra, raporti i krijuar Ă«shtĂ« dyfish rĂ«ndues, sepse konfirmon atĂ« çka pĂ«r tĂ« tjerĂ«t nuk shikohet aspak si ndryshim pozitiv, pĂ«rkundrazi ka konotacion negativ, dhe shkohet mĂ« tej akoma nĂ« konfirmimin imponues, se duhet tĂ« ecim, âPĂ«rparaâ. Zgjedhja e pjesĂ«s sĂ« dytĂ«, e rĂ«ndon mĂ« shumĂ« konotacionin e togfjalĂ«shit tĂ« parĂ«. NjĂ« zgjedhje ideale, do tĂ« ishte njĂ« pĂ«rqasje mĂ« shumĂ« midis njĂ« fjalie, e cila do tĂ« shprehte âmodestiâ me finesĂ«, po ashtu dhe premtim tĂ« fuqishĂ«m pĂ«r mirĂ«qeverisje. Slogani i zgjedhur, shpreh mĂ« shumĂ« dĂ«shirĂ« nĂ« rrafsh pasional, duke iu larguar racionalitetit dhe logjikĂ«s. Prova logjike nĂ« tĂ«, mungon.
NjĂ« nga zgjedhjet mĂ« tĂ« goditura tĂ« kampit blu, ka qenĂ« slogani âme duar tĂ« pastraâ, sepse pĂ«r sa i pĂ«rket formĂ«s ishte i thjeshtĂ«, konçiz, memorizohej lehtĂ« dhe mĂ« e rĂ«ndĂ«sishmja pĂ«r sa i pĂ«rket thelbit pĂ«rfaqĂ«sonte filozofinĂ« e brendshme partiake, qĂ« kĂ«rkonte tĂ« ofrohej si zgjidhje politike ndaj korrupsionit qeveritar tĂ« kampit rozĂ«. NjĂ« formulĂ« e gjetur bukur, goditĂ«se dhe qĂ« krijoi lidhje me publikun duke dhĂ«nĂ« dhe rezultatin transformues.
Tâi kthehemi kampit rozĂ«. Formula âRilindje. Viti 2013, viti i ndryshimitâ, Ă«shtĂ« njĂ« formulĂ« e cila nĂ« thelb pĂ«rfaqĂ«son idenĂ« filozofike politike tĂ« opozitĂ«s.
Që një slogan të jetë efektiv duhet të përmbajë në vetvete logjikën dhe provën e kësaj logjike. Slogani e shtyn forcën e tij të bindjes dhe joshjes dhe nëpërmjet asaj që publiku arrin të lexojë nëpërmjet rreshtave dhe jo thjesht sloganin, si fjalë më vete. Ai ka aftësinë të penetrojë në një skemë komunikimi me publikun duke u ndërthurur me domethënie të pashprehura, që mbështeten mbi dijen e përbashkët dhe besimet e ndara mes njerëzve.
Zgjedhja e fjalĂ«s âRilindjeâ, Ă«shtĂ« gjetje e duhur pasi termi nĂ« vetvete ka konotacion shumĂ« tĂ« rĂ«ndĂ«sishĂ«m nĂ« mendjen e publikut, pra Ă«shtĂ« ofruar Logjika. Prova logjike e aktualizimit ofrohet, me zgjedhjen e â2013â, si âVit i Ndryshimitâ. Ajo çka i mungon Ă«shtĂ« ritmi, harmonia nĂ« rimĂ«. Ka pasur shumĂ« fokus nĂ« logjikĂ« dhe aktualizim tĂ« logjikĂ«s, duke anashkaluar disi formĂ«n. Gjithsesi, nĂ« njĂ« logjikĂ« krahasuese, duket se slogani rozĂ« Ă«shtĂ« mĂ« nĂ« pĂ«rputhje me filozofinĂ« e brendshme politike tĂ« forcĂ«s qĂ« pĂ«rfaqĂ«son, me programin e saj dhe me aktualitetin politik nĂ« te cilin u shpalos.
Efikasiteti i pĂ«rdorimit tĂ« tyre sigurisht do tĂ« shĂ«njohet dhe nga rezultatet pĂ«rkatĂ«se elektorale dhe analizat paszgjedhore, qĂ« detyrimisht nuk mund tĂ« anashkalojnĂ« âthirrjet e klaneveâ ose tĂ« ashtuquajturat slogane.